Back to business

De eerste dagen stonden in het teken van relaxtheid, aftasten en het drinken van coca thee. Het drinken van coca thee is verstandig omdat het hier, in de buurt van Cuzco, zwaar ademen is. Dit heeft allemaal te maken met de hoogte waar we hier zitten. Ofwel in de voetsporen van de locals drink je veel coca thee en in navolging van de sjamanen kauw je vervolgens op deze coca bladeren. Dit wonderbaarlijke plantje helpt je om aan te passen aan de ‘altitude’.

Na het verlies van Nederland reste mij nog slechts een onbehagelijk gevoel, welke er toe leidde dat ik moederziel alleen door Cuzco moest zwerven, wachtend op mijn contact met ‘The Four Winds Society‘. Mijn onderzoek zou bij deze organisatie beginnen. Echter nadat ik een aantal dagen door de stad had gezworven, was ik het tijdsbesef blijkbaar enigzins kwijt geraakt. Het was namelijk zo dat ik mij een dag had vergist. Ofwel ik was mij een dag te vroeg aan het voorbereiden voor het contact met de Four Winds. Dit zorgde er voor dat ik nog een dag in het hostel zou blijven en nog even een uurtje illigaal op hun wireless internet kon surfen. Read more

In den beginne

Cuzco, zondag 22 juni.

Cuzco, de plaats waar het allemaal moet gebeuren. Nou ja alles… in ieder geval de plek waar mijn onderzoek zal beginnen. A.s. maandag begint mijn studie gerelateerde avontuur. Vandaag is het nog even chillen in een goedkoop hostel hier in Cuzco. Slechts op 2 minuten loopafstand van Plaza Mayor, of wel het hoofdplein in Cuzco.

Het was nog een hele tour om hier te komen. Om te beginnen werden Nicole en ik ’s ochtends vroeg wakker om eerst nog even een matras naar de bovenverdieping te sjouwen… Ik kan en lang verhaal kort maken door te zeggen dat het een redelijk zware klus was. Tsja misschien was dit ook niet het meest ideale moment om een grote zware matras twee verdiepingen hoger te verplaatsen.

Vlak daarna gingen we op weg naar het ‘hol der Schepen’, ofwel Schiphol. Raar maar waar, ik ging hier niet heen om in een boot te varen maar om het vliegtuig te stappen Toch voelde ik mij als een vis in het vliegtuig en wel specifiek een sardientje, of nog scherper omgeschreven als een ingeblikt sardientje… :s Vliegtuigen zijn blijkbaar niet ingericht voor mensen die ‘Muy alto’ (vrij groot) zijn, ookal betreft het de KLM. Na een uurtje of vier beknelt in het vliegtuig te zitten waagde ik het er dan toch maar op. Immers de vlucht zou minstens 12 uur duren. Nadat ik de stoute (en iet wat stinkende) schoenen weer aangetrokken had stapte ik op een steward af. Ik vertelde hem hoe ik tussen mijn stoel en de stoel voor mij vast zat.  Daarbij legde ik hem met alle geuren en kleuren uit hoe het voelt wanneer je benen afgekneld worden. De beste steward had sympathie met mijn verhaal en ging kijken wat er verder mogelijk was. Na alle opties verkent te hebben bood hij mij een plek in de business class aan. Echter ik mocht de maaltijden van deze business class niet nuttigen en ik mocht daar maar een paar uurtjes verblijven. Ach ja wat had ik te verliezen, ofwel ik ging akkoord met zijn wensen Helemaal  blij, en genietend van het grote scherm waarop de films ‘Jumper’ en ‘National Tresure 2′, kregen mijn benen even rust. Ja je moet toch wat, daar helemaal alleen in de business class Read more

In den beginne

Cuzco, zondag 22 juni.

Cuzco, de plaats waar het allemaal moet gebeuren. Nou ja alles… in ieder geval de plek waar mijn onderzoek zal beginnen. A.s. maandag begint mijn studie gerelateerde avontuur. Vandaag is het nog even chillen in een goedkoop hostel hier in Cuzco. Slechts op 2 minuten loopafstand van Plaza Mayor, of wel het hoofdplein in Cuzco.

Het was nog een hele tour om hier te komen. Om te beginnen werden Nicole en ik ’s ochtends vroeg wakker om eerst nog even een matras naar de bovenverdieping te sjouwen… Ik kan en lang verhaal kort maken door te zeggen dat het een redelijk zware klus was. Tsja misschien was dit ook niet het meest ideale moment om een grote zware matras twee verdiepingen hoger te verplaatsen. Read more