Sorata: the place where my shoes were stolen
Tsja de titel belooft niet veel goeds.. maar goed ik kan nu al vertellen dat het niet alleen doffe ellende was 
Na de verhalen in Bolivia waren we (wederom) toe aan een paar dagen relaxen, ofwel voordat we weer besloten om in een nieuw avontuur te duiken. Tijdens onze relax dagen gingen we op een toevallige dag chinees eten in een voor Boliviaanse begrippen een zeer goed Chinees restaurant. Het grappig was dat Vidante hierna met het voorstel kwam om ergens anders het toetje te nuttigen. Ik stemde in, want ja laten we eerlijk zijn voor het geld hoeven we ons in Bolivia niet in te houden.. (Immers het merendeel is de helft goedkoper dan in Peru).
In ieder geval zo gezegd zo gedaan. Het bijzondere was dat het restaurant waar we het desert gingen nuttigen slechts 50 meter verder was en vol met Nederlanders zat. Na even door te vragen bleek het restaurant een Nederlandse eigenaar te hebben. Dus ja een Chinees en een Nederlander in een Chinees en een Nederlands restaurant, dat allemaal op een en dezelfde dag. 
Al moet ik zeggen dat iets vergelijkbaars ook wel eens met Jun Mao, een goede vriend van mij, heb mee gemaakt. Ook hij en ik weten wat lekker eten is in Chinese en Nederlandse restaurants Read more
Charizani & Tiwanacu
Na het contact met Alan en Rosse Mary, was het tijd om samen met Monicia, Carmen, Alfredo en Vidantin naar Charizani te gaan. Het doel was om een aantal rituelen met twee ‘elders’, ofwel sjamanen uit de bergen te doen. Deze ‘oude’ sjamanen (84 en 75) bleken overigens erg kwiek te zijn. Overdag lopen ze rond met koeien, schapen en tal van andere schepsels, al dan niet uit andere dimensies
Charizani is een arm dorpje midden in de bergen, maar ow wat een mooie plek, wederom ‘breathtaking’ ditmaal niet vanwege de hoogte maar puur en alleen om de schoonheid van deze plek.
Op weg naar het riviertje Ik en een van de elders (sjamanen)
Kickback in Copacabana & up to Charisani
Na al die avonturen in de Sacred Valley (Cuzco en omstreken), Lake Titicaca en haar eilanden was het nu eindelijk tijd om te relaxen. 
Copacabana was de plek waar dit mocht gebeuren. We kenden de plek een beetje aangezien we er eerder in de nachtelijke uren aankwamen om daar een nacht te slapen, om er vervolgens in de vroege ochtend te vertrekken. dus ja eigenlijk wisten we nog niks
Ditmaal hadden we een leuk hotel/hostel gevonden met een prachtig uitzicht. Het grote probleem was dat dit hotel erg gewillig was en zodoende bijna alle dagen vol zat. Ze hadden dan ook maar slechts plaats voor 1 nacht. Echter de volgende dag was er weer een plaats vrij, helaas wel in een andere kamer. En ja je raad het al de derde nacht was het zelfde verhaal. Read more